91 Weergaven
0 Downloads
Lees verder
Met zijn allen worden we steeds ouder. Deze uitspraak geldt voor Westerse landen, maar onder andere door minder kindersterfte, betere hygiëne, medicatie en zorg neemt de gemiddelde levensverwachting ook in niet-Westerse landen, inclusief de ontwikkelingslanden in rap tempo toe.

Zo is de gemiddelde levensverwachting in 2017 in Afrika gestegen tot 77 jaar in het ‘oudste’ land (Marokko) en 51 jaar in het ‘jongste’ land (Tsjaad). Dat is gemiddeld 10 jaar ouder dan in 2000. In het artikel ‘vergrijzing wereldwijd: eerder oud dan rijk?’ nemen Nicole van der Gaag en Leo van Wissen de lezer mee in de exacte cijfers van de wereldwijde veroudering, waarbij ze een belangrijk onderscheid maken tussen de snel vergrijzende landen in Azië en de landen waar vergrijzing door een hoog kindertal meer geleidelijk verloopt in Afrika.

In twee afzonderlijke thema artikelen wordt ouder worden in Burundi (Edmond Dieudonne Hakizimana) en India (Mala Kapur Shankardass) besproken. In beide landen wordt niet alleen de bevolking gemiddeld steeds ouder, maar is de hele samenleving in transitie. Door onder andere ontwikkeling, veranderende familieverbanden,  industrialisering en urbanisatie verandert de positie van de oudere burger. Ouder worden is in de basis natuurlijk een verdienste voor het individu en de bevolking als geheel, maar een ouder wordende bevolking stelt overheden en sociale structuren voor nieuwe uitdagingen. Deze uitdagingen leiden ertoe dat vergrijzing nog wel eens als ‘probleem’ wordt getypeerd.

Het grote verschil tussen de Westerse en niet-Westerse wereld is, uitzonderingen daargelaten, dat we in de Westerse wereld eerst rijk werden en daarna oud. In niet-Westerse landen gebeurt dit andersom. Dit heeft grote consequenties. In de rijkere, Westerse landen vormt vergrijzing al een maatschappelijke en economische uitdaging. In niet-Westerse landen met veel minder middelen zal dit nog veel meer het geval zijn. Caroline van Dullemen (interview) bepleit een beleid gericht op ‘cash and care’, waarbij zij stelt dat armoedebestrijding begint bij het bestrijden van armoede onder ouderen. De rest van de bevolking profiteert daar van.

In dit nummer van Geron is naast de thema artikelen ook aandacht voor participatie van ouderen in onderwijs en onderzoek, verschillende generaties oudere migranten, suïcidepreventie bij ouderen, slimme huizen en werkende mantelzorgers. Oud worden in Nederland lijkt soms al moeilijk genoeg. Hoe zou men in Burundi of India tegen deze onderwerpen aankijken?