Hoofden zag ik, talloze hoofden,
veldheren, minnaars, reizigers,
tussen de sterren. Elk hoofd
zijn eigen verhaal, verborgen in de plooien
van hersens, langs smalle rivieren
van bloed, riet aan de oevers, geheime
landschappen waar niemand kon komen,
behalve een eenzame reiger,
een die alles zou horen, verborgen,
verborgen gedachten, verlangens. Die eenzame reiger
was ik, en alleen aan het water,
schreef ik op wat ik zag, wat ik hoorde,
hoofd voor hoofd.
Cees Nooteboom uit de bundel ‘Afscheid’ (2020), uitgegeven bij Koppernik Amsterdam